Warszawa 20.09.2026, g. 12:00
od 21.00 pln
Poetycka Mapa Europy
Zapraszamy na nowy cykl Salonów Poezji w Teatrze Polskim im. Arnolda Szyfmana w Warszawie.
„Poetycka Mapa Europy” to cykl 10 spotkań poświęconych poezji dziewięciu europejskich krajów. Ostatnie – dziesiąte spotkanie poświęcone będzie twórczości europejskich noblistów.
Każdy z Salonów poprowadzi nas przez inny język, inną wrażliwość, pozwoli poznać odmienną kulturę i historię naszych bliższych i dalszych sąsiadów.
W ramach cyklu proponujemy jedno spotkanie w miesiącu – od września 2026 do czerwca 2027 roku. Wybrane dzieła poezji europejskiej prezentować będą aktorki i aktorzy Teatru Polskiego, którym towarzyszyć będzie pianistka Aleksandra Bobrowska.
"Światło, mit i wieczność".
Grecja - to tutaj w starożytności narodziły się opowieści, które ukształtowały europejską wyobraźnię, a ich ślady stale powracają w literaturze współczesnej.
Salon "Światło, mit i wieczność" będzie spotkaniem poezji antycznej i nowoczesnej, odsłaniającym ciągłość tematów w kulturze śródziemnomorskiej:
morza i słońca, miłości i śmierci, pamięci i przemijania oraz nieustannego pragnienia piękna, które łączy pokolenia. Zapraszamy w literacką podróż przez Grecję rzeczywistą i wyobrażoną.
Czas trwania: ok. 60–75 minut
Scenariusz i opieka artystyczna: Katarzyna Skarżanka
Opracowanie muzyczne: Aleksandra Bobrowska
Serdecznie zapraszamy!
Zapraszamy na nowy cykl Salonów Poezji w Teatrze Polskim im. Arnolda Szyfmana w Warszawie.
„Poetycka Mapa Europy” to cykl 10 spotkań poświęconych poezji dziewięciu europejskich krajów. Ostatnie – dziesiąte spotkanie poświęcone będzie twórczości europejskich noblistów.
Każdy z Salonów poprowadzi nas przez inny język, inną wrażliwość, pozwoli poznać odmienną kulturę i historię naszych bliższych i dalszych sąsiadów.
W ramach cyklu proponujemy jedno spotkanie w miesiącu – od września 2026 do czerwca 2027 roku. Wybrane dzieła poezji europejskiej prezentować będą aktorki i aktorzy Teatru Polskiego, którym towarzyszyć będzie pianistka Aleksandra Bobrowska.
"Światło, mit i wieczność".
Grecja - to tutaj w starożytności narodziły się opowieści, które ukształtowały europejską wyobraźnię, a ich ślady stale powracają w literaturze współczesnej.
Salon "Światło, mit i wieczność" będzie spotkaniem poezji antycznej i nowoczesnej, odsłaniającym ciągłość tematów w kulturze śródziemnomorskiej:
morza i słońca, miłości i śmierci, pamięci i przemijania oraz nieustannego pragnienia piękna, które łączy pokolenia. Zapraszamy w literacką podróż przez Grecję rzeczywistą i wyobrażoną.
Czas trwania: ok. 60–75 minut
Scenariusz i opieka artystyczna: Katarzyna Skarżanka
Opracowanie muzyczne: Aleksandra Bobrowska
Serdecznie zapraszamy!
Warszawa 20.09.2026, g. 18:00
od 21.00 pln
Pisarstwo Stanisława Brzozowskiego było dla mojego pokolenia lekturą formacyjną. We wczesnych spektaklach, mówiliśmy fragmentami z „Płomieni”, utożsamialiśmy się z myślą Brzozowskiego, z jego postawą buntu. Ten genialny myśliciel czytający w sześciu językach, zostawił nam ciągle bardzo nowoczesne refleksje na temat naszej polskości. Uczył nas, jak się wyzwolić: z polskości „zdziecinniałej”, z polskości płytkiego katolicyzmu, wreszcie z polskości nacjonalistycznej. Brzozowski pisał swoje „Płomiennie” w 1906 roku, a aktualność problemów zawartych w powieści jest porażająca. Tu znowu pojawia się twarz „geniuszu” polskiego w marnotrawieniu wcześniejszych zdobyczy intelektualnych. Michał Kaniowski, bohater „Płomieni”, dokonuje aktu całopalenia w imię walki o wolność. Ten gest będzie tragicznie powtarzany.
19 października 2017 roku Piotr Szczęsny dokonał aktu samospalenia na Placu Defilad przed Pałacem Kultury. Spełniają się prorocze słowa Brzozowskiego: że człowieka można zabić, nie można zabić myśli. Wierząc głęboko w te słowa chcemy opowiedzieć losy Michała Kaniowskiego i jego przyjaciół rewolucjonistów. Narratorkami naszej opowieści będą kobiety: Katia i Ola, które drukowały ulotki, rzucały bomby.
Nasz spektakl chcemy dedykować ludziom walczącym o wolność na całym świecie.
Janusz Opryński
19 października 2017 roku Piotr Szczęsny dokonał aktu samospalenia na Placu Defilad przed Pałacem Kultury. Spełniają się prorocze słowa Brzozowskiego: że człowieka można zabić, nie można zabić myśli. Wierząc głęboko w te słowa chcemy opowiedzieć losy Michała Kaniowskiego i jego przyjaciół rewolucjonistów. Narratorkami naszej opowieści będą kobiety: Katia i Ola, które drukowały ulotki, rzucały bomby.
Nasz spektakl chcemy dedykować ludziom walczącym o wolność na całym świecie.
Janusz Opryński
